Iedere week stuurt Joost Bleijie een brief aan de inwoners van Leiden waarin hij iets opvallends of bijzonders uit het (Leidse) nieuws aan de orde stelt. Unity.nu zendt deze brieven op vrijdagmiddag in het programma Politiek @ Unity uit. 

Beste Leidenaren, 

1. Beste Leidenaren - Over de Coronacrisis - 27 maart 2020Eigenlijk was het de bedoeling dat ik begin maart op Unity een column in de vorm van een brief getiteld beste Leidenaren zou starten. In die column zou ik reageren op iets uit het Leidse nieuws. Maar waar heel veel dingen nu door de Coronacrisis worden uitgesteld of afgelast, geldt dit ook voor het lanceren van mijn column. Het is nu bijna 1 april, een maand verder dus. Ach, het is een stukje klein leed in de crisis waarin we ons nu bevinden. En een crisis is het! Ik weet niet hoe het met u gaat, maar ik heb het gevoel alsof we met z’n allen in een situatie zitten die we slechts kennen uit Hollywoodfilms. Die films duren slechts twee uur, deze crisis houdt nog wel even aan ben ik bang. “Corona is onder ons en zal voorlopig nog wel even onder ons blijven” zo zei premier Rutte in zijn persconferentie. Ik ben geen medicus, maar volgens mij is er geen woord aan gelogen.

Hoe ik de Coronacrisis ervaar? Nou net als u denk ik. Als om 14:00 ’s middags de cijfers van het RIVM in het nieuws komen, zucht ik net als u diep. Weer meer gevallen, weer meer sterfgevallen. Wordt de druk op de IC-afdelingen in Nederland niet te groot, zijn er straks nog wel genoeg IC-bedden? En mondkapjes? Nee vrolijk word je niet van het nieuws van het RIVM. Naast een medische crisis tekent er zich nog een crisis af: een economische: ABN-AMRO voorspelde dat de Coronacrisis, en ik citeer, “een enorme dreun voor de economie” betekent. Net nu we eerdere crises een beetje te boven zijn gekomen, staat de volgende voor de deur. En als ik economen moet geloven valt de vorige crisis in het niet bij deze. Jeetje, je zal een horecabedrijf hebben, of evenementorganisator zijn, of hotelier nu net het toeristenseizoen is begonnen. Of ZZP’er of MKB’er op een bedrijventerrein of internationaal georiënteerd bedrijf op het Bio Sciencepark zijn. Wat als je jarenlang een baan had, maar nu opeens niet meer, wat als je afhankelijk bent van een uitkering? Opeens ziet de wereld er heel anders uit. Ik ben normaal gesproken een optimist en geen doemdenker, maar deze Coronacrisis is zo ingrijpend dat het niet zonder gevolgen kan blijven ben ik bang.

En nu? Wat nu? We moeten volgens mij onze zorgprofessionals, het RIVM en de overheid de ruimte geven om deze crisis het hoofd te bieden. Zij hebben er verstand van, ze hebben er jarenlang voor geleerd en hebben er jarenlang voor getraind. En ik zelf? Tsja, ik probeer, net als u, een beetje thuis te werken. Ik heb drie jonge kinderen thuis omdat de scholen gesloten zijn. Voor hun voelt dit thuiszitten als vakantie. Het voelt een beetje hulpeloos dat thuis zitten maar we kunnen ons steentje bijdragen. “Pas goed op u zelf” zei Rutte, “en op elkaar”. Dat is iets wat we kunnen doen. Dat betekent dus dat we netjes afstand moeten houden, zo veel mogelijk thuis moeten blijven, aan ‘social distancing’ moeten doen, even bellen met onze ouderen in plaats van langs gaan en dat we een beetje ons fatsoen moeten bewaren. Dus geen zakken tuinaarde in supermarkten naar oude dames gooien. Doe je dat wel, dan heb je het niet helemaal begrepen.

Ondanks alles een goed weekend.

Joost Bleijie