Iedere week stuurt Joost Bleijie een brief aan de inwoners van Leiden waarin hij iets opvallends of bijzonders uit het (Leidse) nieuws aan de orde stelt. Unity.nu zendt deze brieven op vrijdagmiddag in het programma politiek@unity.nu

 

Beste Leidenaren,

38. Beste Leidenaren, over dure duurzaamheid gesproken - 23 april 2021In een brief aan u beschrijf ik iedere week iets leuks, bijzonders, ergerniswekkends of bizars uit het Leidse nieuws van deze week. Iets waar ik enthousiast van word of een mening over heb. Of iets wat ik u graag zou willen vertellen zodat u ook weer op de hoogte bent. Deze week gaat het over studentenkamers.

Leiden en studenten, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Sinds 1575 is Leiden een universiteitsstad en dus ook een studentenstad. Sinds 1575 hebben wij het studentenleven binnen de stadsmuren en hebben we ook de nodige studenten uit de nodige windstreken hier in Leiden te gast. Dat maakt Leiden anders dan Haarlem, Gouda of Den Haag. En die studenten moeten ergens wonen natuurlijk. De laatste jaren is er veel geïnvesteerd in studentenhuisvesting in en om de stad. De studentencomplexen schieten als paddenstoelen uit de grond. Bijvoorbeeld aan de randen van het Biosciencepark, maar ook achter station Leiden Lammenschans. Dat terwijl de Universiteit Leiden in een steeds inniger flirt met Den Haag gezogen wordt. De vraag is inmiddels ook wel hoe lang de Universiteit Leiden nog in Leiden zal zijn en Leiden nog een studentenstad zal zijn? Want als die Haagse ooievaar met zakken geld blijft lonken, dan zou het op termijn wel eens gedaan kunnen zijn met deze Leidse icoon. Studenten horen bij Leiden en Leiden hoort bij studenten. Ze werken in de horeca, in de zorg of in de detailhandel. Ze organiseren evenementen en doen vrijwilligerswerk. Ze knappen de stad op en gaan banden aan met wijken en buurten. En ja, ze brengen ook reuring, overdag maar ook ‘s nachts! Kortom, studenten en Leiden, ze zijn onlosmakelijke met elkaar verbonden.

Over studentenhuizen stond afgelopen donderdag een aardig artikel in het Leidsch Dagblad met als kop ‘Boos over dure warmte’ (onderstaand).  Waar studentenkamers vroeger een gaskacheltje hadden, een lekke kraan, een ster in de spiegel en enkel glas, voldoen de nieuwe studentenkamers inmiddels aan alle duurzaamheidseisen. Alles is duurzaamheid in Leiden en dat geldt dus ook voor woningen van onze studenten. Studenten klagen daar inmiddels steen en been over. Vooral de vaste lasten die al deze duurzaamheidssnufjes met zich mee brengen, zijn een doorn in het financiële oog van de Leidse studenten. Hadden ze al een leenstelsel door de strot geduwd gekregen wat ze in het slechtste geval tot in lengte van dagen achterna zal zitten, nu worden zo ook op kosten gejaagd vanwege allerlei duurzaamheidstierelantijntjes. Warmtepompen zorgen voor de verwarming van de studentenkamers: Super duurzaam maar knetterduur. Citaat: “Het idee van duurzaamheid is leuk, maar ondertussen zitten alle studenten met een elektrisch vuurtje omdat ze hun verwarming niet aan durven zetten. Dan heeft het allemaal toch weinig nut denk ik” laat studente Lisette optekenen in het Leidsch Dagblad. Terecht punt Lisette. Zo’n elektrisch vuurtje met energielabel H- is verre van duurzaam natuurlijk, en ook een beetje armoedig in je fonkelnieuwe studentenkamer. Ik vraag me dan wel altijd af wat je hebt gestemd? Het zou zo maar kunnen dat jij een van de vele studenten bent geweest die op D66 of GroenLinks gestemd heeft. Dan had je dit kunnen weten. Idealen hebben is leuk en ook goed, maar ze kosten vaak een hoop centen. En dat leggen ze je gewoon op! Mijn advies zou dan ook zijn om anders te stemmen de volgende keer.

Bouwprojecten met gigantische duurzaamheidseisen, we zien ze vaker in Leiden. Met ook steeds verder uitdijende kosten trouwens. Neem de IJsbaan: dat is een megaduurzaame hal waar je ook je Friese doorlopers onder zou kunnen binden. Het is veel meer dan een schaatshal geworden.  Of de verbouwing van het stadhuis: Dat is geen verbouwing om ambtenaren een goede werkplek te geven, nee het is een duurzaamheidsproject met warmte-koude pompen en nog veel meer, waar eventueel ook nog eens ergens in de verte een ambtenaar een tafel kan vinden om een computer op te zetten. Ik heb soms wel eens de indruk dat er een beetje doorslaan met duurzaamheid. Tuurlijk we zitten in de klimaatcrisis en dat ziet iedereen ook wel. Maar Oma zei altijd: “Overal waar je te voor zet is niet goed”. Te duurzaam dus ook niet.

Terug naar die studenten: waar in de studentenhuizen de afgelopen decennia heel erg veel is veranderd, is een ding niet veranderd. En dat gaat ook niet veranderen: studenten houden nog steeds van een borrel. Nu het zo koud is op die kamers kunnen studenten in plaats van het straalkacheltje aan te zetten ook een borrel pakken. Doe dan geen biertje maar een Jägermeister. Daar heb je er na 3 al genoeg van om het warm te krijgen. Proost.

Goed weekend

Joost Bleijie

38. Beste Leidenaren, over dure duurzaamheid gesproken - 23 april 2021