Iedere week stuurt Joost Bleijie een brief aan de inwoners van Leiden waarin hij iets opvallends of bijzonders uit het (Leidse) nieuws aan de orde stelt. Unity.nu zendt deze brieven op vrijdagmiddag in het programma politiek@unity.nu

Beste Leidenaren

In een brief aan u beschrijf ik iedere week iets leuks, bijzonders, ergerniswekkends of bizars uit het Leidse nieuws van deze week. Iets waar ik enthousiast van word of een mening over heb. Of iets wat ik u graag zou willen vertellen zodat u ook weer op de hoogte bent. Deze week gaat het over Eenzaamheid.

Het is misschien een onderwerp waar we niet zo makkelijk over praten, iets waar we liever onze mond over houden. Eenzaam zijn of eenzaamheid is iets waar veel Leidenaren waarschijnlijk niet mee te koop zullen lopen. Liever hebben we het met elkaar over het zitten in een gezellig voetbalteam, over een uitpuilend huis bij een verjaardag van u of een van uw kinderen, over het deelnemen aan een gezellige borrel met je jaarclub of dispuut, kortom vertellen over gezelligheid en het hebben van veel sociale contacten is veel leuker. Mensen zijn liever gezelligheidsdieren en dat is maar goed ook. Dat houdt het een beetje leuk en levendig.

Wat we wel eens vergeten is dat er, ook in Leiden, de nodige Leidenaren zijn die in eenzaamheid leven. Die helemaal niet zoveel vrienden, kennissen of bekenden hebben. Leidenaren die niet vooraan lopen in het leggen van contact. Mensen die introvert zijn of het lastig vinden om met anderen om te gaan. Mensen die gaandeweg contacten verloren zijn of mensen die misschien wel veel contacten hebben, maar eigenlijk geen goede vrienden of goede gesprekken hebben. Oppervlakkig contact zeg maar. Mensen die een handicap hebben wat het hebben van goede contacten moeilijk maakt. En daar loop je niet zo makkelijk mee te koop. Zoals vroeger op het schoolplein al het geval was, wil iedereen er liever bij horen dan er een beetje bij te staan. Dat is volgens mij nog steeds zo.

Toch zijn er ook in Leiden ouderen èn jongeren die nauwelijks aanspraak hebben. Die ’s avonds thuis komen om vervolgens de deur dicht te trekken en niemand meer te hebben om mee of tegen te praten. Niemand om mee te appen of een potje mee te Fortniten. Niemand om een biertje mee te drinken, om de afwas mee te doen of leuke of minder leuke dingen mee te delen. Nadat de voordeur wordt dichtgetrokken wordt het stil, letterlijk stil.

Gelukkig zijn er in Leiden de nodige maatschappelijke initiatieven om deze mensen uit hun isolement en uit eenzaamheid te halen. Er zijn gelukkig de nodige Leidenaren die zich bekommeren om het eenzame lot van hun mede-Leidenaren. Een mooi voorbeeld is Soep aan de Singel, een kerkelijk initiatief waarbij mensen eens in de week bij elkaar komen op zondagmiddag voor een kop soep en een goed gesprek. Dit alles vindt plaats aan de Oude Singel, vandaar ook de naam  Soep aan de Singel. Mooi om te zien is dat daar niet alleen mooie contacten maar ook zelfs vriendschappen uit ontstaan. Onder het genot van een kop soep en een broodje vinden mensen elkaar en dat is mooi om te zien.

Een ander initiatief is Oma’s Soep van twee studenten waar het universitaire weekblad Mare nog niet zo lang geleden over schreef. Studenten Aimee en Pleuntje koken samen met 4 andere studenten iedere week met ouderen een lekker pan met soep. Ze hebben het idee afgekeken uit Groningen en uit die stad horen ze heel veel positieve verhalen. “Als je elke week iets samen doet” zeggen ze, “bouw je natuurlijk vanzelf iets op met de ouderen. In Groningen heb je bijvoorbeeld opa Piet, die kent inmiddels iedereen. Hij is inmiddels een celebrity in het Hoge Noorden, echt fantastisch’.

Studenten die willen helpen met het maken van de soep, dienen zich inmiddels ook aan. Ze staan nog net niet in de rij, maar het zijn er wel een hoop die vrijwillig mee willen doen! Wat wel een probleem is, is dat er nog weinig ouderen zijn die mee doen aan het initiatief. Niet omdat ze niet willen, maar omdat ze nog niet gevonden zijn. Niet onbelangrijk voor het welslagen van het initiatief Oma’s Soep. Daarnaast gooit ook Corona roet in het eten. Afspreken is lastig, maar soep langsbrengen kan wel. Dus beste Leidenaren, kent u iemand in uw omgeving die baat zou hebben bij een kop soep en een goed gesprek? Iemand die u daarmee uit een isolement en eenzaamheid zou kunnen, meldt dat dan. Hiermee kunnen we eenzaamheid onder Leidenaren een stukje meer tot het verleden laten behoren.

Petje af voor initiatieven als Soep aan de Singel en Oma’s Soep. Het is toch gaaf om te zien dat er Leidenaren zijn die zich vrijwillig inzetten om andere Leidenaren het naar het zin te maken. Want Leidenaren, Leidenaren zijn we allemaal!

Goed weekend!

Joost Bleijie