Iedere week stuurt Joost Bleijie een brief aan de inwoners van Leiden waarin hij iets opvallends of bijzonders uit het (Leidse) nieuws aan de orde stelt. Unity.nu zendt deze brieven op vrijdagmiddag in het programma politiek@unity.nu

 

27. SPeeltuinenBeste Leidenaren,

In een brief aan u beschrijf ik iedere week iets leuks, bijzonders, ergerniswekkends of bizars uit het Leidse nieuws van deze week. Iets waar ik enthousiast van word of een mening over heb. Of iets wat ik u graag zou willen vertellen zodat u ook weer op de hoogte bent. Deze week gaat het over de Leidse Speeltuinen

Daar zaten we weer, dit keer op woensdagmiddag gekluisterd aan de televisie om te kijken naar de persconferentie van minister-president Rutte en minister Hugo de Jonge. Een persconferentie waarvan we wisten dat hij ooit zou komen. We leven inmiddels al 10 maanden in Corona-lockdown en al 10 maanden lang gaat het in allerlei actualiteitenprogramma’s, in kranten, maar ook bij het koffieapparaat of tijdens een praatje met de buurman nergens anders meer over dan over Corona. Lichte maatregelen, zware maatregelen, verregaande maatregelen, maatregelen die we eigenlijk niet willen, ze zijn allemaal uitvoerig langsgekomen.

Een van die maatregelen waar we allemaal eigenlijk niet aan willen, is de avondklok. En toch maakte het kabinet Rutte deze week de avondklok bekend. We mogen ’s avonds na 21:00 niet meer naar buiten, althans als je niet bij een van de vele uitzonderingen hoort. Een avondklok: het is eigenlijk een maatregel die we alleen kennen uit oorlogsgebieden. Maar ja, wie weet moeten we deze Coronapandemie ook wel zien als oorlogstijd.

Een avondklok, dat kan er ook nog wel bij. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik ben wel een beetje Corona moe. Natuurlijk, mijn situatie is niet te vergelijken met het leed dat mensen die Corona hebben of mensen die iemand aan Corona hebben verloren, doormaken. Laat staan het leed dat er in ziekenhuizen en in verzorgingstehuizen wordt geleden. Het leed dat ik als vader van een gezin met drie jonge kinderen meemaak  schaar ik maar even onder het kopje klein leed.

Want alle Corona maatregelen, inclusief de avondklok, hebben als gevolg dat wij als gezin Bleijie nog meer bij elkaar op elkaars lip zitten. Ik weet niet hoe het bij u is maar bij ons thuis komen de muren regelmatig op ons af. Er vliegt regelmatig een krachtterm door de huiskamer en regelmatig vluchten wij als ouders naar boven om van het gedoe af te zijn. Waarom moeten kinderen elkaar altijd uitdagen of boven op elkaar liggen?

Ik weet niet of u kinderen heeft en zo ja in welke leeftijd, maar die van mij zijn 11,9 en vijf jaar oud. Mijn twee oudste kinderen zitten thuis en doordeweeks ben ik voor hen dus chef rekensommen. Of chef voltooid deelwoord. Of chef wat is de hoofdstad van Denemarken? Ofwel, chef Homeschooling. Maar schoolwerk vinden mijn kinderen een soort noodzakelijk kwaad. Meer nog zijn ze gefocust op iets anders: gamen, gamen, gamen. Uren kunnen ze turen naar het beeldscherm en uren kunnen die vingers vliegensvlug met de controler bezig zijn. Als er twee blokken verderop een bom zou ontploffen zouden ze het niet eens merken.

Niet alleen het gamen, maar ook het gelul over gamen werkt mij zo langzamerhand op mijn zenuwen. Tijdens de pauze, tijdens de lunch, tijdens het avondeten, ja zelfs onder de douche gaat het over de Skins in Fortnite, de wereld in Minecraft, het geweldige doelpunt wat ze gemaakt hebben bij FIFA of Rocket League of over de knokkers uit Brawlstars. Regelmatig komt er een naar boven rennen al schreeuwend “ik heb Mister P, Shelly of Mortis”. Gejuich is hoorbaar. Mister P, Shelly en Mortis, zijn knokkers. Geen idee wat het is, maar kennelijk zijn ze erg zeldzaam. Als twee oude zakken van ouders roepen wij regelmatig tegen de kinderen “wij speelden vroeger buiten“. Wat dan volgt zijn verhalen uit de oude doos over busjetrap, verstoppertje, landjepik en schipper mag ik over varen. Dat laatste is over eens wel uit een hele oude doos.

27. Speeltuin #1Buitenspelen, ik ben ook wel blij met het pleidooi dat in de gemeenteraad gehouden is voor het openen van de Leidse speeltuinen. Heerlijk, dan kunnen kinderen weer lekker naar buiten. Spelen, rennen, vliegen, glijden, dat is toch veel leuker dan alleen met je bledder naar zwaarbewapend getekend poppetje kijken. Of ben ik nu echt oud aan het worden? Het is ook gek waarom de speeltuinen in Leiden gesloten zijn, want elders in Nederland zijn ze gewoon open. Speeltuinen, het zou de ouders van Leiden met kinderen die nu thuis naar school gaan zo ontzettend veel verlichting geven.

Ik heb mijn hoop dus gevestigd op de Leidse Speeltuinen. Dat zou ouders met kinderen tijdens lockdown enorm kunnen helpen. We zitten namelijk nog wel even in lockdown ben ik bang. Nog even doorbijten dus. Waar voor kinderen een speeltuin een uitkomst zou zijn, is er voor ouders ook iets wat goed kan helpen in deze lockdown: de website van uw slijterij. Het buitenspelen voor volwassenen zeg maar. Daar steunt ook nog eens de lokale middenstand mee!

Ik wens u dan ook een goed weekend.

Groeten Joost Bleijie